Parafia pw. Bożego Ciała w Siedlcach

Domowy Kościół

DOMOWY KOŚCIÓŁ (DK) jest małżeńsko - rodzinnym ruchem świeckich w Kościele, działającym w ramach Ruchu Światło-Życie, który jest jednym z nurtów posoborowej odnowy Kościoła w Polsce. DK łączy w sobie charyzmaty Ruchu Światło-Życie i międzynarodowego ruchu małżeństw katolickich Equipes Notre-Dame (END). Założycielem DK jest Sługa Boży ksiądz Franciszek Blachnicki. W rozwoju DK ściśle współpracowała z Założycielem siostra Jadwiga Skudro RSCJ. Duchową kolebką DK jest Krościenko nad Dunajcem, gdzie w 1973 roku odbyła się pierwsza oaza rodzin. Domowy Kościół jest Polsce jedynym ruchem, który na pierwszym miejscu stawia duchowość małżeńską.

DUCHOWOŚĆ
DK zwraca szczególna uwagę na duchowość małżeńską, czyli dążenie do świętości w jedności ze współmałżonkiem. Chce pomóc małżonkom trwającym w związku sakramentalnym w budowaniu między nimi prawdziwej jedności małżeńskiej, która jednocześnie stwarza najlepsze warunki do dobrego wychowania dzieci w duchu chrześcijańskim. DK dąży do odnowy małżeństwa i rodziny poprzez wdrażanie do:
- życia słowem Bożym, aby stawało się ono słowem życia
- życia modlitwą, jako osobistego spotkania z Chrystusem, swoim Zbawicielem,
- życia sakramentalnego, zwłaszcza eucharystycznego,
- dawania świadectwa o swoim spotkaniu z Chrystusem w małżeństwie, rodzinie i wobec innych ludzi,
- postawy służby we wspólnocie Kościoła według otrzymanych darów.
Budowaniu jedności w małżeństwie i rodzinie służą następujące elementy formacyjne zobowiązania:
1. codzienna modlitwa osobista,
2. regularne spotkanie ze słowem Bożym,
3. codzienna modlitwa małżeńska,
4. codzienna modlitwa rodzinna,
5. comiesięczny dialog małżeński,
6. reguła życia (systematyczna praca nad sobą, swoim małżeństwem i rodziną,
7. uczestnictwo, przynajmniej raz w roku, w rekolekcjach formacyjnych.
Dzięki wprowadzaniu w życie tych elementów następuje indywidualne zbliżenie się małżonków do Boga i wzrastanie na drodze duchowości małżeńskiej.

 

KRĄG
Krąg tworzy 4-7 małżeństw, najlepiej z jednej parafii, pragnących wspomagać się wzajemnie w dążeniu do budowania w swoich rodzinach domowego Kościoła. Małżeństwa gromadzą się w imię Chrystusa - dla Niego i z miłości do Niego, aby Go wspólnie odnajdywać i trwać przy Nim w swoim życiu codziennym. Za krąg odpowiada jedno z należących do niego małżeństw, zwane parą animatorską. Dla prawidłowej pracy kręgu niezbędna jest doktrynalna i duchowa pomoc księdza moderatora - doradcy i opie­kuna duchowego. Spotkanie kręgu odbywa się raz w miesiącu w mieszkaniach poszczególnych małżeństw i składa się z następujących części:
dzielenie się życiem (dzielenie się wydarzeniami, radościami, troskami podczas symbolicznego posiłku);
modlitwa (Dzielenie się Ewangelią lub inne formy spotkania ze słowem Bożym; tajemnica różańca)
formacja (dzielenie się w atmosferze modlitwy realizacją zobowią­zań, to znaczy osiągnięciami i trudnościami w rozwoju życia duchowego; omówienie nowego tematu)


REKOLEKCJE
Do istoty pracy formacyjnej w kręgach należy również uczestnictwo w różnego rodzaju rekolekcjach organizowanych przez DK: reko­lekcjach 15-dniowych I, II, III stopnia (oazach rodzin), kilkudniowych Oazach Rekolekcyjnych Animatorów Rodzin (ORAR I i II stopnia), rekolekcjach ewangelizacyjnych i tematycznych. Rekolekcje te przeznaczone są dla małżonków wraz z dziećmi, jeśli nie ma prze­szkód organizacyjnych.

 

DZIESIĘĆ RAD DLA MAŁŻEŃSTW!!!

 

1. PATRZCIE POZYTYWNIE
Zwracajcie uwagę na to co się rozwija pomyślnie, aniżeli na to, co nie działa sprawnie. Bowiem czemu może służyć pesymizm? Wierzby płaczące nigdy nie miały szczęścia.

2. WALCZCIE Z NUDĄ
Potrzeba trochę fantazji! Na przykład jakaś niespodzianka dla niej lub dla niego: jakiś kwiatek, drobny upominek, ulubiona potrawa…

3. STARAJCIE SIĘ ŁADNIE WYGLĄDAĆ
Zmarszczki mogą wam przeszkodzić być ładnymi na zewnątrz, ale nie mogą wam przeszkodzić być pięknym w środku. Odrobina czułości, delikatności, wzajemne zrozumienie, prawość postępowania pod każdym względem znaczą o wiele więcej, aniżeli wygląd zewnętrzny.

4. BĄDŹCIE MIŁOSIERNI
Czy można nie pamiętać o tym w małżeństwie? Jeśli duchowni ślubują czystość, tak małżonkowie powinni ślubować sobie cierpliwość i miłosierdzie. Przed ślubem powinno się mieć dwoje oczu otwartych, potem natomiast koniecznie trzeba przymknąć jedno oko.

5. NIE WYPRASZAJCIE Z DOMU BOGA
Byłby to jeden z największych błędów. Bóg jednoczy. Bóg podnosi na duchu. Bóg w niektórych okolicznościach staje się jedyną ostoją i nadzieją, która pozwoli wam kontynuować wspólne życie, staje się jedyną pociechą, która pozwoli wam na przykład przeżyć śmierć współmałżonka.

6. ZUŻYWAJCIE FOTELE
Dom, który nie ma wytartych foteli jest domem bez duszy. Jeśli nie ma wytartych foteli, to znaczy, że w tym domu nieustannie się biega, nikt się w nim nie zatrzymuje, nikt nie ma czasu, aby być szczęśliwym.

7. MIEJCIE OTWRTE DRZWI
Otwórzcie je dla innych, jeżeli życie małżeńskie kończy się na progu własnego domu, zagraża mu niebezpieczeństwo śmierci przez zaduszenie. Myśli się zbyt wąsko, widzi się zbyt krótko, kocha się zbyt ciasno.

8. PRZEBACZAJCIE
Przebaczenie jest drogą do uzdrowienia relacji międzyludzkich. Nie jest wcale słabością, która pobudza iskrę dobroci ukrytą w każdym człowieku, a w dodatku ma moc oczyszczającą.

9. MILCZCIE
Tyle spięć rodzi się tylko dlatego, że język gada, kiedy jest za „gorąco”. Starajcie się więc zawsze na początku milczeć, potem pozwólcie, aby minęło kilka godzin, a później już możecie śmiało mówić.

10. UŚMIECHNIJCIE SIĘ
Śmiech jest jak czarodziejskie zaklęcie. Czasem wystarczy jeden uśmiech, aby móc przetrwać cały dzień.

 

Rodzina jest jak ogród

Mówi się, że rodzina to ogród, w którym wyrośnie to, co się w nim zasieje. Zasianie tych czterech wartości da obfite żniwo życia rodzinnego. Przypominam sobie, że istnieje również prawo pola leżącego odłogiem. Prawo to głosi, że jeśli w ogrodzie nie posadzimy czegoś dobrego, to zawsze zarośnie on chwastami. Co roku w porze siewów musimy zasiać właśnie to, co ma wyrosnąć zgodnie z naszym życzeniem. Jeśli nie zasiejemy niczego cennego, niczego cennego też nie zbierzemy. Oto kilka propozycji do naszego ogródka:

     Rodzina, tak jak ogród, potrzebuje...

  • czasu, uwagi i pielęgnacji,
  • słonecznego światła śmiechu i afirmacji,
  • deszczu trudności, chwili napięcia i niepokoju oraz poważnych dyskusji na ważne tematy,
  • przekopania stwardniałego gruntu: rozgoryczenia, zawiści, nie wybaczonych uraz.
         W tym rodzinnym ogrodzie zaplanujcie obsianie siedemnastu grządek...

Na pięciu grządkach pory:  pora na wytrwałość, pora na uprzejmość, pora na pochwały, pora na pojednanie, pora na modlitwę;


Na czterech grządkach niezapominajki: nie zapominajmy być wierni w słowach i uczynkach; nie zapominajmy być niesamolubni; nie zapominajmy być lojalni; nie zapominajmy kochać się nawzajem;


Na trzech grządkach dynie:  jedynie tłumić plotki; jedynie tłumić krytykowanie; jedynie tłumić obojętność;


Na pięciu grządkach przychodnik: przychodź na czas na szkolne przedstawienia, zbiórki harcerskie i mecze bejsbolowe; przychodź na zjazdy rodzinne; przychodź z lepszym nastawieniem; przychodź z nowymi pomysłami i determinacją, by je realizować; przychodź z uśmiechem.


       Jeśli zasiejecie i będziecie pielęgnować te "ziarna wartości" w waszym rodzinnym ogródku, zbierzecie obfite żniwo prawdziwej, świętej rodziny.